Frederik Jan van den Berg is voornamelijk geinspireerd door "de architectonische ervaring".  Vanuit het perspectief van leven in en tussen een architectonisch vormgegeven omgeving bepaalt hij zijn beeldtaal.  Dit uit zich in verschillende disciplines.  Hij is vooral een schilder, maar zijn andere werken strekken zich ver buiten de grenzen van de traditionele schilderkunst.

Tijdens de opleiding "Monumentale Vormgeving" die hij met succes heeft voltooid aan de Akademie voor Kunst en Vormgeving te 's-Hertogenbosch van 1991-1995, heeft hij zich geconcentreerd op de relatie tussen kunst en architectuur.  Dit specifieke aandachtspunt is nog steeds in vrijwel al zijn werken terug te vinden.      

Zijn  multidisciplinaire werkwijze staat hem toe om zowel te schilderen op het platte vlak, als ook monumentale beelden te maken, en te fotograferen en te tekenen.  Een interessant gegeven hieromtrent is dat deze verschillende disciplines elkaar beinvloed hebben, en ook in elkaar zijn gaan overlopen.

De bedoeling van het meeste van zijn werk is om de ervaring van de architectonische omgeving ruimtelijker te maken.  Het zijn voorstellingen, die afhankelijk van het formaat, een bepaalde fysieke ruimte opeisen, maar daarvoor een grotere monumentale ruimtelijke ervaring teruggeven.  Zijn werkwijze kan hij toepassen op vrijwel ieder situatie.  Zowel binnen als buiten en in al de voor hem gangbare technieken.

Frederik Jan gaat graag uit van de ruimte waarin zijn werk een plaats zal vinden.  Hier stemt hij dan de formaten, beeldtaal, materiaal en kleurgebruik op af.  Maar evengoed kan hij uitgaan van een thema, waarna hij formaat, materiaal en kleur hierop aanpast.